Owczarek francuski beauceron – opis rasy.

Reklama

Klasyfikacja FCI grupa I, sekcja 1, nr wzorca 44.

Owczarek francuski beauceron jest psem należącym do dużych ras. Występuje on w dwóch odmianach kolorystycznych – czarnej podpalanej oraz arlekin. Ten mądry pies, o silnej osobowości i żywiołowej duszy, doskonale odnajdzie się na terenach wiejskich u boku doświadczonego opiekuna.

RYS HISTORYCZNY RASY:

Owczarek francuski beauceron jest starą rasą psów francuskich. Wywodzą się one z krainy Le Beauce, rolniczych terenów, na których wypasano niegdyś mnóstwo bydła i owiec. Czworonogi te zajmowały się zaganianiem oraz pilnowaniem stad tamtejszych rolników. Istnieje teoria, że owczarek francuski swój początek miał już w epoce neolitu i jest on potomkiem czworonoga z Tourbieres, odkopanego na obszarze Jury Francuskiej. Z kolei pierwsze informacje na temat beauceron’a pojawiły się w dokumentach z roku 1387, a autorem ich był Gaston Phoebus, hrabia de Foix, który opisał tam psa używanego podczas polowań na niedźwiedzie lub dziki oraz podczas pasania bydła. 

Początkowo rasa ta uznawana była za odmianę krótkowłosą owczarka francuskiego briarda. Jednakże przełomowym momentem dla tego zwierzęcia był rok 1809, kiedy to powstało dzieło pod tytułem „Księga rolnicza” księdza Rosier’a, w której pojawił się podział tych psów na dwa typy – owczarka „nizinnego” i owczarka „górskiego”. Pierwszy typ charakteryzował się długą sierścią i niezwykłą lekkością w trakcie poruszania się. Zazwyczaj pracował on na otwartym terenie, a jego głównym zadaniem było pilnowanie i zaganianie owiec. Z kolei typ drugi był psem mającym na celu ochronę zwierząt przed czającymi się i atakującymi drapieżnikami. Było on silny, śmiały i bardzo odważny, który mógł bez problemu pokonać nawet groźnego wilka. Charakteryzował się on krótką i grubą sierścią. 

Natomiast w 1889 roku lekarz weterynarii Pierre Meginin po raz pierwszy opisał i jasno określił różnice pomiędzy dwoma wersjami owczarka francuskiego. Jednakże dopiero w 1896 roku specjalnie powołana komisja sprecyzowała nazwy wraz z wzorcami dla tych dwóch odmian: długowłosej nadano nazwę berger de Brie (briard), a krótkowłosej- berger de Beauce. Standardy te jednak zmieniano pięciokrotnie i aktualna ich postać została stworzona dopiero w 1965 roku. 

Reklama

W Polsce pies rasy owczarek francuski beauceron pojawił się dopiero w 1990 roku. Sprowadzona prosto z Francji suka o imieniu France dała początek hodowli „z Ladzina” Antoniego Bojanowskiego. W późniejszych latach Jerzy Wieczorek oraz Tadeusz Sochacki sprowadzili kolejne osobniki psów tej rasy. Jednakże ich hodowle obecnie już nie funkcjonują.

Owczarki francuskie krótkowłose cieszą się umiarkowaną sławą na terenach naszego kraju. Natomiast na swojej ojczyźnie jest pod względem popularności drugi, zaraz za briardem. Miłośnikami tej rasy są również Węgrzy. 

OWCZAREK FRANCUSKI BEAUCERON WYGLĄD: 

 Beauceron to pies o dużej i solidnej budowie ciała. Jest niezwykle wytrzymały oraz doskonale zbudowany. Długość korpusu tego owczarka mierzona od jego kłębu do zadu powinna być większa od samej wysokości w kłębie. Czworonóg ten ma głowę harmonijnie wyrzeźbioną, z płaską czaszką, o lekkich zaokrągleniach. Uszy są na niej wysoko osadzone, niewielkie o prostej budowie. Beauceron posiada dobrze wykształcony nos, czarno zabarwiony. Z kolei jego oczy są kształtu owalnego, z ciemnobrązowymi powiekami. Szyja jest muskularna, harmonijna, dobrej długości, a jego klatka piersiowa jest szeroka, głęboka i długa. Kończyny owczarka francuskiego beauceron’a widziane z profilu są bardzo proste. 

Włos okrywający psa tej rasy jest krótki, gruby oraz gładki. Doskonale przylega on do ciała tego czworonoga. Podszerstek, który występuje u tych zwierząt jest krótki, delikatny, gęsty oraz puszysty. Idealny – jest koloru mysiego i nie może być on widoczny spod okrywy wierzchniej. Kolor dopuszczany owczarka francuskiego w hodowli to czarny z podpalaniem oraz czarny podpalany w biało – szare łaty, czyli arlekin. Podpalanie według wzorca powinno występować tylko w okolicach oczu, po bokach kufy, na piersiach, pod szyją, ogonem i na nogach. Z kolei białe znacznie może pojawiać się tylko w postaci plamki na przedpiersiu.

Według ustalonego wzorca FCI czworonogi te muszą posiadać podwójny „wilczy pazur” na tylnych łapach. Brak tego elementu lub np. jego nadmiar – potrójny „wilczy pazur” uznawany jest za wadę psa, która automatycznie dyskwalifikuje zwierzę z hodowli.

Dorosły samiec owczarka francuskiego beauceron osiąga wysokość w kłębie 65-70 cm, a suka mierzy od 61 do 68 cm. Z kolei masa ciała psa tej rasy waha się w granicach 45-55 kg, u suki – od 35 do 45 kg.

Cena za szczenię z rodowodem wynosi ok. 3000 zł.

OWCZAREK FRANCUSKI BEAUCERON PIELĘGNACJA I ZDROWIE: 

Pies ten należy do zwierząt nie wymagających skomplikowanych i rozbudowanych zabiegów pielęgnacyjnych. Jego okrywa włosowa wymaga jedynie szczotkowania raz na dwa tygodnie. Oczywiście w okresie linienia należy zwiększyć częstotliwość wyczesywania.

Owczarek francuski beauceron to czworonóg dożywający średnio 10-13 lat. Są bardzo odporne na choroby. Jednakże należą one do grupy dużych psów, w związku z tym mogą cierpieć na typowe dla nich przypadłości. Wyróżnić można tu: skręt i rozszerzenie żołądka czy chociażby zwyrodnienia stawów. Należy również dbać o ich charakterystyczne podwójne „wilcze pazury”, które są narażone na uszkodzenia wynikające zbyt intensywnych zabaw czy długich spacerów.

Pies należący do tej rasy nie ma wysokich wymagań względem żywienia. Ważnym jest, aby w okresie jego wzrostu podawać szczeniakom karmę wysokiej jakości, o idealnie zbilansowanym składzie. Dorosłe osobniki powinny spożywać dwa posiłki dziennie. Ze względu na duże rozmiary owczarka miska musi być ustawiana na podwyższeniu, a po zjedzeniu wymagany jest odpoczynek. To doskonała profilaktyka w unikaniu dolegliwości żołądkowych.

OWCZAREK FRANCUSKI BEAUCERON CHARAKTER: 

Owczarek francuski krótkowłosy nazywany jest przez francuzów jako „bas rouge”, oznacza to czerwoną pończochę. Jest bardzo blisko spokrewniony z długowłosym owczarkiem – briard’em. W swej przeszłości był to pies pasterski, jak również myśliwski. Obecnie najczęściej spełnia on rolę stróż oraz doskonałego przyjaciela rodziny.

To czworonóg o dużym temperamencie. Cechuje go duża żywiołowość oraz ogromna ruchliwość. Owczarek francuski beauceron ma silną osobowość, ale równocześnie wykazuje się dużym zrównoważeniem i stabilnym charakterem. W zachowaniu tego psa mogą pojawić się impulsywne działania, jednakże nigdy nie bywa on agresywny bez konkretnej przyczyny. Czworonóg ten odznacza się również dużym zdyscyplinowaniem oraz cierpliwością. 

Jest to zwierzę kochające cała rodzinę i przywiązuje się on do niej mocno. Owczarek francuski beauceron lubi dzieci, wykazuje wobec nich opiekuńcze instynkty. Zwierzęta domowe jest w stanie zaakceptować, natomiast w stosunku do obcych psów potrafi być agresywny.

Beauceron to doskonały pies stróżujący. Potrafi z niezwykłym spokojem ocenić przebieg wydarzeń, wymyślić sposób działania i wdrożyć go w odpowiednim momencie. Jego reakcja zawsze jest adekwatna do stopnia zagrożenia. Nigdy nie zachowuje się nieprzewidywalnie. Z kolei odpowiednio wyszkolony owczarek francuski krótkowłosy potrafi stać się idealnym psem obronnym. 

Czworonóg ten to zwierzę określane mianem bystrego, uważnego i inteligentnego. Lubi się uczyć oraz pracować ze swoim ludzkim przewodnikiem. Jako że jest to bardzo aktywny, energiczny pies, wymaga dużej dawki ruchu każdego dnia. Nie jest w stanie znieść nudy i bezczynności.

Pies tej rasy to nie nadaje się dla osób potulnych lub zbyt nerwowych. Wymaga on już jako szczeniak ustalenia prawidłowej hierarchii w swym ludzkim stadzie. Z kolei od opiekuna wymaga dużego zaangażowania, które umożliwi im nawiązanie bliskiej więzi. Owczarek francuski krótkowłosy potrzebuje mieć za przewodnika osobę o silnym i stanowczym charakterze, który będzie umiał podporządkować sobie tego czworonoga.

Zwierzę to doskonale odnajdzie się na obszarach wiejskich lub podmiejskich. Oczywiście mieszkanie w mieście też może stać się odpowiednim miejscem do życia dla owczarka francuskiego. Należy jednak w takiej sytuacji zapewnić mu odpowiednią dawkę ruchu każdego dnia.

Autor: Malwina Ciździel

Biolog z wykształcenia, pasjonatka zwierząt, miłośniczka przyrody, właścicielka wesołego kundelka - Bułki. "Pamięć długotrwała u świń" to temat jej pracy magisterskiej - zaskakująca przygoda życia. Interesuje ją głównie behawior, dobrostan zwierząt oraz ich mowa ciała. Aktualnie planuje zamieszkać na polskiej wsi. Zobacz więcej wpisów

Reklama

Podobne artykuły

Reklama

Czytaj dalej

Dodaj komentarz