Rosyjski toy - charakter

Rosyjski toy – opis rasy, charakter

Rosyjski toy to mały, żywiołowy i wesoły psiak, który mimo krótkiej historii zdążył wypracować sobie pozycję w ojczystym kraju. W Polsce nadal nie jest to rasa popularna, chociaż jej charakter, łatwa pielęgnacja czy wytrzymałość mocno przemawiają na jej korzyść.

Rosyjski toy – opis rasy

Rosyjski toy pochodzi oczywiście zza naszej wschodniej granicy, chociaż jego rzeczywiste korzenie związane są z Wyspami Brytyjskimi. Pierwotnie bowiem to właśnie angielskie toy terriery (małe psy w typie pinczera o czarnym podpalanym umaszczeniu, blisko spokrewnione z manchester terrierami) cieszyły się największym powodzeniem u Rosjan i jeszcze na początku XX wieku były tam najpopularniejszą rasą psów ozdobnych.

Sytuacja zaczęła się jednak gwałtownie zmieniać w latach 1920 – 1950, kiedy liczba hodowanych w kraju przedstawicieli rasy osiągnęła krytyczny, niemalże zerowy poziom. W zasadzie całkowicie zaprzestano wtedy prób kontynuowania hodowli czystej krwi toy terrierów, a na powrót do nich trzeba było poczekać aż do połowy lat pięćdziesiątych. Rosyjscy pasjonaci zaczęli wtedy rozważać możliwe sposoby kontynuacji hodowli, jednak ich zadanie było utrudnione, ponieważ do tego momentu w zasadzie żadne psy, na jakich mogli oprzeć się w swojej dalszej pracy, nie posiadały potrzebnych rodowodów.

Ze względu na ten niedobór przedstawicieli “czystej rasy” późniejsze ustalanie na tej podstawie wzorca rasy spowodowało, że okazał się on w dużej mierze różnić od wzorca angielskiego toy terriera – prawdopodobnie we krwi ówczesnych toy terrierów płynęła już wtedy domieszka krwi innych małych ras, np. chihuahuy czy psów w typie ratlerka. Był to natomiast dobry powód, żeby uznać rosyjskie toy terriery za zupełnie nową rasę, posługującą się własnym wzorcem i wytycznymi.

Wkrótce okazało się, że na wyodrębnieniu nowej rasy się nie skończy. Co do zasady zarówno angielskie, jak i początkowo rosyjskie toy terriery były psami o krótkiej sierści. Prawdopodobnie za sprawą innych ras, z którymi zaczęto je na którymś etapie łączyć, wśród rosyjskich toy terrierów pojawił się jednak gen, który powodował, że szczeniaki rodziły się z dłuższą sierścią. Hipoteza zakłada, że może to wskazywać na jeszcze odleglejszego przodka niż chihuahua, czyli spaniela kontynentalnego (papillona), który również jest rasą długowłosą.

Przełomowy okazał się pod tym względem toy rosyjski urodzony 12 października 1958 roku. Jeden z jego rodziców miał nieco dłuższą sierść, a on sam urodził się z pięknymi “piórami” na łapach i na uszach. Zostało to uznane za na tyle atrakcyjną cechę, że postanowiono od tej pory z premedytacją utrwalać ją w kolejnych pokoleniach, ustalając zarazem nową, długowłosą odmianę toya rosyjskiego. Protoplaście nowej odmiany znaleziono partnerkę, której sierść również była dłuższa niż przeciętnie i od tej pory rozwijano ją pieczołowicie, m.in. za sprawą pochodzącej z Moskwy entuzjastki nowej odmiany – Evgieniji Fominicznej Zharovej. To właśnie w ramach uznania jej zasług na tym polu odmiana nazwana została początkowo moskiewskim długowłosym toy terrierem. Długa sierść pozwoliła dodatkowo odróżnić się od już istniejących i zbliżonych wyglądem ras, takich jak angielski toy terrier, a ze względu na fakt, że dopuszczalne było krzyżowanie między sobą odmiany długowłosej oraz krótkowłosej, udało się zachować stosunkowo dużą różnorodność genetyczną, a co za tym idzie – zadbać o lepszy ogólny stan zdrowia przedstawicieli rasy.

Reklama

Rosyjski toy – wygląd

Pies rosyjski toy, jak sama nazwa wskazuje, jest czworonogiem bardzo niewielkich rozmiarów – zarówno w przypadku psów, jak i suk, wysokość w kłębie wynosi od 20 do 28 cm, przy czym tolerowany jest wzrost o centymetr mniejszy lub większy. Waga tej rasy nie przekracza 3 kg, a więc jest to naprawdę lekki pies.

Jego budowa jest zwarta, jednak cała sylwetka sprawia subtelne wrażenie, m.in. ze względu na dużą smukłość muskulatury, cienką i ściśle przylegającą skórę oraz delikatny kościec (chociaż np. grzbiet jest mocny i prosty). Stosunkowo mała w porównaniu z resztą ciała jest głowa tego rosyjskiego psa, za to dosyć wysokie są jego kończyny. Czaszka nie jest zbyt szeroka, kości policzkowe bardzo nieznacznie wystają, a szyja jest wysoko noszona, długa i smukła. Kufa jest podobnie jak cała sylwetka delikatna i ma zwężający się kształt, a nos jest mały i ma albo kolor czarny albo taki, który zgodny jest z umaszczeniem danego psa. Oczy mają zaokrąglony kształt, wydają się stosunkowo duże, są szeroko rozstawione i nieco wypukłe, a ich kolor jest ciemny, podobnie jak powieki (chociaż te ostatnie mogą podobnie jak nos być zharmonizowane z kolorem sierści).

Reklama

Sierść u przedstawicieli odmiany krótkowłosej, poza oczywistą różnicą, jaką jest długość, jest błyszcząca, ściśle przylega do ciała i nie ma podszerstka. Z kolei u odmiany długowłosej włos osiąga długość od około 3 do 5 cm, jest lekko falisty lub prosty i również ściśle przylega do ciała, chociaż nie sprawia jednocześnie, że kształt sylwetki psa staje się nierozpoznawalny. Szata na tułowiu jest nieco krótsza, ale nie krótsza niż 2 cm. Kończyny są pokryte długim, jedwabistym włosem, który zasłania pazury, do tego na tylnych częściach kończyn widoczne są wyraźne pióra. Można je zauważyć także na pokrytych gęstym, długim włosem uszach, a jeśli pies ma więcej niż trzy lata, zasłaniają one czubki uszu oraz ich zewnętrzne brzegi.

Umaszczenie toya rosyjskiego może być w podpalanym brązowym, niebieskim lub czarnym kolorze, a także rude w dowolnym odcieniu z ewentualnie występującym czarnym lub brązowym nalotem.

Rosyjski toy – charakter

Rosyjski toy jest psem żywiołowym, pełnym energii, chęci do życia i ciekawości świata. Ich usposobienie jest ogólnie bardzo radosne – te wesołe psiaki zawsze są chętne do harców i zabaw, a  do tego są inteligentne, bystre i czujne.

Mocno przywiązują się do swojego opiekuna – potrzebują codziennego kontaktu z nim i poczucia, że są przez niego doceniane i kochane. Potrafi się to niestety przerodzić w różne formy zaborczości, próby nadmiernego zwracania na siebie uwagi opiekuna czy zazdrość o inne zwierzęta czy ludzi. Z drugiej strony w stosunku do obcych toy rosyjski będzie się wykazywał dużym dystansem i nieufnością do momentu, kiedy nie będzie mieć pewności, że nie stanowią oni zagrożenia i nie mają złych intencji.

Co ciekawe, ich charakter może się różnić w zależności od płci – z reguły samce będą większymi prowokatorami i zawadiakami, podczas kiedy suczki wykazywały będą więcej spokoju, potulności i ogólnej delikatności charakteru. Nie jest to jednak oczywiście żelazną zasadą i może się zdarzyć, że w danym przypadku charakter będzie zupełnie odwrotny.

Rosyjski toy – hodowla

Rosyjski toy potrafi się dobrze dostosować do trybu życia swojego opiekuna – sprawdzi się zarówno w domu z ogrodem, jak i miejskim mieszkaniu, w rodzinie oraz jako jedyny towarzysz, np. seniora. Ze względu na swoje naprawdę małe rozmiary niekoniecznie będzie dobrym członkiem rodziny, w której jest małe dziecko – co prawda on sam nie stanowił będzie dla niego zagrożenia, jednak łatwo może mu się wyrządzić w zabawie krzywdę. Z drugiej strony starsze i nauczone odpowiedzialnego obchodzenia się ze zwierzęciem dzieci z pewnością docenią jego figlarny, entuzjastyczny charakter.

Opiekun tego rosyjskiego psa powinien mieć świadomość, że może on się posuwać do podstępów i próbować zyskać częściową kontrolę nad swoim opiekunem, wymuszając określone zachowania szantażem. Najlepszą strategią jest pozbawianie go w takiej sytuacji naszego zainteresowania – ignorowanie zadziała tutaj dużo skuteczniej, ponieważ nawet złoszcząc się na czworonoga, daje się mu swoją uwagę, o którą tak naprawdę mu chodzi.

Jak na psa swoich rozmiarów rosyjski toy jest dosyć wytrzymały, co zawdzięcza stosunkowo długim kończynom. Potrafi dobrze radzić sobie więc na spacerach, a nawet brać udział w rozmaitych psich dyscyplinach sportowych (oczywiście w odpowiedniej kategorii rozmiarowej). Jest też rasą cieszącą się dobrym zdrowiem, łatwą w pielęgnacji i długowieczną – potrafi żyć około 17-18 lat.

Reklama

Rosyjski toy – cena

Cena szczeniaka toya rosyjskiego to dosyć wysoki koszt, wynoszący od około 4000 do 6000 złotych. Dodatkowym utrudnieniem może się okazać czas oczekiwania na upragnionego psiaka – ze względu na niewielką popularność rasy w Polsce nie ma zbyt wielu hodowli, więc potencjalny opiekun musi uzbroić się w cierpliwość lub nastawić na wycieczkę poza granice kraju.

Zapisz się na newsletter!

Autor: Anna Iżyńska

Reklama

Podobne artykuły

Dog z majorki - opis rasy.

Klasyfikacja FCI grupa II, sekcja 2.1, nr wzorca 249. Pies z majorki to zwierzę szybko uczące [...]

Chihuahua – opis rasy

Klasyfikacja FCI - Grupa IX , sekcja 6, nr wzorca 218 Najmniejszy piesek na świecie o [...]

Reklama

Czytaj dalej

Goldendoodle - opis rasy.

Goldendoodle jest krzyżówką takich ras jak golden retriver i pudel. W związku z tym, że [...]

Dodaj komentarz

Reklama