Kot balijski – opis rasy, charakter, cena

Kot balijski to kolejna po kocie orientalnym krótkowłosym rasa zbliżona w dużym stopniu do popularnych kotów syjamskich. Chociaż nazwa wydaje się wskazywać bezpośrednio na jego potencjalnie wyspiarskie korzenie, w rzeczywistości jego kolebką są Stany Zjednoczone. Przez długi czas jego wygląd nie był akceptowany przez hodowców, którzy długie włosy uznawali za wadę – obecnie kot balijski ma szerokie grono miłośników na całym świecie. Doceniają oni nie tylko jego elegancką aparycję, ale także inteligencję i żywiołowość.

Kot balijski – opis rasy

Kot balijski, nazywany potocznie “balijczykiem”, wbrew swojej nazwie nie pochodzi z położonej w archipelagu Małych Wysp Sundajskich indonezyjskiej wyspy Bali. Jego ojczyzną są Stany Zjednoczone, a za jego przodka uznaje się – podobnie jak w przypadku kota orientalnego krótkowłosego – kota syjamskiego.

Nazwa “kot balijski” wzięła się więc nie od kraju pochodzenia, ale od skojarzenia z tradycyjnymi tańcami, które na Bali stanowią kluczowy element codziennego życia społecznego i kulturalnego. Balijskie tancerki poruszają się z ogromną gracją, a ich gesty są pełne delikatności, co koresponduje z eleganckim sposobem poruszania się charakterystycznym dla kota balijskiego.

Kot balijski przypomina z wyglądu swoich kuzynów – kota syjamskiego i orientalnego krótkowłosego. Wynika to z faktu, że jego powstanie najprawdopodobniej było… pomyłką, a dokładnie rzecz biorąc wiązało się z niezamierzoną przez hodowców mutacją genetyczną, w wyniku której w miotach zaczęły się pojawiać kocięta o dłuższej sierści niż pozostałe.

Według niektórych źródeł gen odpowiedzialny za taką mutację mógł być u kotów syjamskich obecny od stuleci, nie został jednak wcześniej dokładnie zbadany i odnotowany w wyniku ukrywania takich kociąt przez hodowców rasy. W obawie przed komplikacjami formalnymi przy rejestrowaniu hodowli mieli oni bowiem zatajać fakt, że w ich miotach pojawiają się takie “odstające od normy” koty i przekazywać je bezpłatnie zainteresowanym osobom. Pojawianie się długowłosych osobników w miotach kotów syjamskich zaczęło być dosyć często odnotowywane dopiero wraz z początkiem XX wieku, zwłaszcza od początku lat trzydziestych.

Inna teoria opiera się na podobnych założeniach,co w przypadku kota orientalnego krótkowłosego – brutalność II Wojny Światowej, powodująca znaczące przerzedzenie nie tylko populacji ludzkiej, ale też zwierząt domowych, miała wpłynąć na podjęcie przez hodowców prób krzyżowania między sobą różnych ras kotów, w tym właśnie kotów syjamskich, w celu odbudowania ich liczebności. To właśnie ten proces miał doprowadzić do zwiększenia się występowania genu odpowiadającego za dłuższą sierść.

Reklama

Nowy rodzaj kota przypominającego syjama wzbudził pewne kontrowersje. Z jednej strony rasa szybko zaczęła zyskiwać szerokie grono entuzjastów, spośród których za najbardziej zasłużone dla popularyzacji rasy uznaje się Helen Smith z hodowli Merry Mews w Nowym Jorku i Marison Dorsey z hodowli Rai – Mar w Kalifornii. Obydwie hodowczynie intensywnie promowały przyszłego kota balijskiego na wystawach w Nowym Jorku i Kalifornii w latach pięćdziesiątych, a Marison Dorsey pomagała poprzez sprzedaż swoich kociąt w uruchomieniu hodowli Sylvii Holland po drugiej stronie Atlantyku – w Wielkiej Brytanii. Z drugiej strony długowłosego kota syjamskiego nie chcieli zaakceptować bardziej konserwatywnie podchodzący do kwestii wzorca hodowcy, którzy uznawali to za oczywistą wadę dyskwalifikującą, a nie odmienną cechę tej samej rasy. W celu uniknięcia nieporozumień i sporów postanowiono więc ukuć nazwę “kot balijski”. 

Kot balijski – wygląd

Kot balijski zaliczany jest do ras średniej wielkości – osiąga wysokość około 30 cm i wagę od 2 do 4 kg, przy czym u kotek jest to bliżej dolnej granicy, a więc około 2 – 3 kg, a u kotów bliżej górnej (3 – 4 kg). Kot balijski osiąga swoje pełne rozmiary mniej więcej w wieku 12 miesięcy.

Reklama

Jego sylwetka jest zgrabna i atletyczna – muskulatura jest wyraźnie zaznaczona, ale jednocześnie kości są stosunkowo delikatne, więc całość sprawia lekkie i subtelne wrażenie. Ciało jest smukłe i nieco wydłużone, podobnie jak zakończone owalnymi łapami nogi (przednie są przy tym nieco krótsze niż tylne) oraz spiczasto zakończony ogon (ze względu na porastające go jedwabiste, dłuższe włosy, przypomina pióropusz). Tułów ma walcowaty kształt, a ramiona i klatka piersiowa są widocznie węższe od szerokości bioder.

Głowa jest średniej wielkości i jest w kształcie długiego klina, przebiegającego od prostego i długiego nosa aż do czubków uszu. Te ostatnie mają szeroką podstawę, są duże i otwarte. Podbródek jest wyraźnie zaznaczony, a czoło płaskie. Oczy są ułożone nieco pod skosem (ale harmonijnie z klinowatym kształtem głowy), mają kształt migdałowaty i są średniej wielkości. Jedyny dopuszczalny według wzorca kolor oczu u tej rasy to niebieski. 

Sierść kota balijskiego jest przyjemna w dotyku i jedwabista, nie ma pod spodem podszerstka. Jest średniej długości, ale stosunkowo mało gęste jak na taki rodzaj włosa. Na ramionach, szyi i grzbiecie jest krótsza, a na brzuchu i po bokach dłuższa. Podobnie jak w przypadku koloru oczu wzorzec dopuszcza tylko jeden typ umaszczenia kota balijskiego – syjamski kolorpoint, czyli taki, w którym na nogach, ogonie, uszach i masce widoczne są znaczenia, a kontrast między nimi a umaszczeniem na pozostałych częściach ciała jest wyraźnie widoczny. Analogicznie do umaszczenia u kotów syjamskich kocięta kota balijskiego rodzą się całkowicie białe i dopiero z czasem widoczne stają się ich znaczenia. Do najpopularniejszych typów umaszczenia wśród hodowców zaliczane są point seal, point niebieski, point czekolada oraz point liliowy, jednak hoduje się też koty balijskie w innych, typowych dla syjamów umaszczeniach.

Kot balijski – charakter

Kot balijski jest inteligentny, żywiołowy i chętny do zabawy – łatwo uczy się nowych rzeczy i lubi podejmować nowe wyzwania. Potrzebuje na co dzień sporej dawki aktywności i wysiłku – nie tylko w rozumieniu fizycznego zmęczenia i ujścia dla rozpierającej go energii, ale także wzmożonego wysiłku umysłowego, związanego z nowymi sytuacjami i zagadkami do rozwiązania.

Reklama

Jest to rasa uczuciowa, która mocno przywiązuje się do swojego opiekuna i całej rodziny, ale też potrafi wspaniale okazywać człowiekowi swoje uczucia. Z drugiej strony oczekuje od niego wzajemności i potrzebuje dosyć dużo uwagi. Bardzo lubi, kiedy wszystkie spojrzenia skupione są właśnie na nim lub kiedy rodzina poświęca mu dużo uwagi, np. głaskaniem czy zabawą. Jeśli tego nie dostaje, potrafi bardzo głośno zabiegać o atencję człowieka i raczyć go całą gamą kocich arii. Poza tym jednak jest raczej spokojnym kotem, o zdecydowanie bardziej zrównoważonym temperamencie niż jego krewniak kot syjamski.

Jego towarzyskość i przyjazne nastawienie nie ogranicza się tylko do członków najbliższej rodziny – z równie dużym entuzjazmem podchodzić będzie do nieznanych sobie ludzi, którzy odwiedzają jego dom. Co do zasady nie powinien być wobec nich nieufny, a wręcz przeciwnie – nowy człowiek oznacza dla niego nowy, interesujący bodziec, który warto dokładnie zbadać. Jeśli do tego gość będzie się interesował balijczykiem, obdarzał go uwagą i pieszczotami, może być niemal pewien, że bez trudu zaskarbi sobie tym jego sympatię.

Kot balijski – hodowla

Kot balijski jest bardzo sprawny (m.in. ze względu na swoją budowę) i uwielbia wszelkie formy aktywności i zabawy, warto więc zapewnić mu jak najwięcej możliwości realizowania się w ten sposób. Jest to szczególnie istotne w przypadku kotów niewychodzących. Opiekun powinien zapewnić domowemu kotu różne formy przeszkód, z którymi mógłby się mierzyć – mogą to być profesjonalne wieżyczki i podesty, ale też meble takie jak szafki, półki czy regały, które przystosowane będą do wskakującego na nie kota, tzn. nie będą zastawione przedmiotami (zwłaszcza takimi, które mogłyby łatwo się stłuc).

Oprócz tego należy umiejętnie zaspokajać jego naturalny instynkt polowania – dobrym rozwiązaniem będą tutaj wszelkie zabawki w rodzaju wędek czy ruchomych celów, ale w przypadku wielu kotów wystarczy też prosty sznurek czy przyniesione z dworu piórko. Ze względu na fakt, że kot balijski jest bardzo inteligentny można nawet spróbować nauczyć go różnych sztuczek, kojarzonych niesłusznie głównie z psami, takich jak podawanie łapy czy aportowanie wyrzucanej przez opiekuna “zdobyczy”.

Reklama
Reklama

W tym ostatnim aspekcie może się okazać pomocne to, że kot balijski bardzo garnie się do kontaktu z człowiekiem, potrzebuje jego uwagi i akceptacji – wspólne ćwiczenia mogą się więc okazać satysfakcjonujące dla obydwu stron. Niestety ma to też swoje minusy – kot balijski nie najlepiej odnajdzie się w domu, w którym opiekuna przez większość czasu nie ma. Dodatkowo, jeśli będzie przez dłuższe okresy pozbawiony wystarczającej dawki bodźców i stymulacji, może zacząć z nudów poszukiwać samodzielnie rozrywki, co potencjalnie naraża opiekuna na ryzyko niepożądanych zniszczeń i utraty cennych przedmiotów.

Ze względu na swoją ogólną aktywność kot balijski może też wykazywać stosunkowo dużą skłonność do ucieczek. Jeśli opiekun podejmuje decyzję, że kot ma być niewychodzący (np. z obawy przed wypadkiem, któremu potencjalnie może ulec zwierzak ze względu na duży ruch samochodowy), warto żeby odpowiednio zabezpieczył dom przed pojawieniem się balijczyka w domu. Poza uważaniem przy otwieraniu drzwi czy zainstalowaniem siatek w oknach warto rozważyć specjalne zabezpieczenia, które powstrzymają kota przed próbami wyskoczenia przez szparę w uchylonym oknie – mogą się one niestety skończyć tragicznie, jeśli kot przypadkiem zaklinuje się w niższym punkcie okna.

Kot balijski bardzo kocha wszystkich ludzi w swojej rodzinie, w tym także jej najmłodszych członków (istotne jest tu jednak nauczenie ich prawidłowego obchodzenia się ze zwierzakiem), natomiast jeśli chodzi o obecność w domu innych czworonogów, sprawa jest nieco mniej oczywista. Z jednej strony towarzystwo drugiego kota może być bardzo korzystne dla jego psychiki i dobrego samopoczucia – w końcu nikt tak dobrze nie zrozumie kota jak drugi kot. Istotne jest jednak to, w jaki sposób koty będą się ze sobą zapoznawać – umiejętne poprowadzenie tego procesu przez opiekuna jest kluczowe dla zbudowania dobrych podstaw dalszej relacji. Warto zadbać też o to, żeby każdy z kotów miał swoje własne miejsca, do których może się udać w przypadku, kiedy nie ma ochoty przebywać w towarzystwie swoich kocich czy ludzkich towarzyszy.

Podobnie rzecz ma się z psami. Wrodzona ciekawość kota balijskiego z pewnością okaże się pomocna w przełamywaniu lodów i jeśli pies uszanuje kocią odrębność oraz nie będzie traktował balijczyka jak potencjalnej zdobyczy (taką tendencję mogą wykazywać np. psy ras myśliwskich), jest spora szansa, że się dogadają i nawiążą piękną, międzygatunkową przyjaźń. Mimo wszystko warto z perspektywy opiekuna zachować ostrożność – przygotować kotu możliwość ucieczki i schronienia się w jakimś odosobnionym kącie mieszkania i uważnie obserwować zachowanie obydwu pupili w pierwszym, kluczowym momencie znajomości.

Kot balijski żyje średnio między 15 i 20 lat. Do chorób, na które rasa jest narażona nieco częściej niż inne, zaliczane są amyloidoza (inaczej skrobiawica) nerek, PRA (progressive retinal atrophy, czyli stopniowy zanik siatkówki) oraz kardiomiopatia przerostowa, czyli zgrubienie mięśnia sercowego.

Pielęgnacja kota balijskiego nie należy do skomplikowanych – wystarczy systematyczne, np. cotygodniowe czesanie. Ze względu na delikatną sierść i brak podszerstka nie powinno się go narażać na złe warunki atmosferyczne i gwałtowne zmiany temperatur – może je źle znosić.

Balijczyk bardzo lubi jedzenie, ale nie powinien wykazywać nadmiernej tendencji do tycia, jeśli tylko zapewni się mu możliwość zadbania o właściwy bilans energetyczny poprzez codzienny ruch i zabawę. Karma powinna też być oczywiście odpowiedniej jakości – najczęściej dobrym wyborem są karmy bezzbożowe o wysokiej zawartości mięsa, jednak przy problemach z nerkami lub innych schorzeniach warto skonsultować dobór karmy z lekarzem weterynarii.

Kot balijski – cena

Cena kociaka rasy kot balijski to koszt rzędu około 2000 złotych.

Zapisz się na newsletter!

Autor: Anna Iżyńska

Reklama

Podobne artykuły

Lykoi (Kot wilkołak) - opis rasy.

Rasa nieuznana przez FIFe (Federation Internationale Feline). Kot lykoi (kot wilkołaczy) to zwierzę o niezwykle charakterystycznym [...]

Kot jawajski- opis rasy

Kot jawajski charakteryzuje się piękną, smukłą sylwetką i lśniącym, jedwabistym futrem,  które nadaje temu mruczkowi [...]

Reklama

Czytaj dalej

Kot arabski- opis rasy

Turkmeński kot pustynny jest wyjątkowo piękny i trudno temu zaprzeczyć! Dodatkowo natura wyposażyła go w wyjątkowe [...]

Kot himalajski - opis rasy

Nazwa „kot himalajski” wywodzi się od rasy królika domowego o dokładnie takiej samej  szacie. Jest [...]

Kot pixie-bob - opis rasy.

Rasa nieuznana przez FIFe. Kot rasy pixie-bob z wyglądu mocno przypomina swego dzikiego kuzyna, rysia rudego [...]

Dodaj komentarz

Reklama