Przepuklina u psa – wszystko na ten temat

Przepuklina u psa często może wzbudzać niepokój opiekuna – jest to rodzaj wybrzuszenia, który często zwraca na siebie uwagę, ale jego przyczyna może być błędnie oceniona. Dlatego istotna jest konsultacja z lekarzem weterynarii – w zależności od dokładnego rodzaju i umiejscowienia, inna będzie specyfika danej przepukliny, poziom dyskomfortu, jaki odczuwa w związku z nią pies oraz jej leczenie.

Przepuklina u psa – co warto o niej wiedzieć?

Przepuklina u psa to miękkie w dotyku wybrzuszenie, o stosunkowo plastycznej konsystencji, pojawiające na ciele czworonoga. Opiekunowi może ono często przypominać jakiś rodzaj guza nowotworowego, krwiaka lub ropień – chociaż często przyczyną jest tak naprawdę właśnie przepuklina, i tak konieczna będzie wizyta u lekarza weterynarii i precyzyjne zdiagnozowanie problemu, a w razie potrzeby – podjęcie odpowiedniego do np. rodzaju przepukliny leczenia.

Przepuklina może mieć różne przyczyny i znajdować się w kilku miejscach na ciele (np. w okolicy pachwiny lub krocza, pod skórą brzucha lub klatki piersiowej, a także na nodze). W zależności od dokładnego rodzaju przepukliny może ona mieć odmienny przebieg (bardziej lub mniej poważny), wielkość (momentami robi się większa lub mniejsza) oraz sposób leczenia.

Przepuklina u psa – skąd się bierze?

Przepuklina to problem, który może dotknąć psy w różnym wieku, ale statystycznie częściej występuje u szczeniaków. Mogą one od razu przyjść na świat z tego rodzaju deformacją – są to wtedy tzw. przepukliny wrodzone, powstające wskutek błędów w embriogenezie. Powłoki ciała nie zamykają się tak, jak powinny i powstają w ten sposób mniejsze lub większe ubytki, stanowiące punkt wyjścia dla przepukliny. Może ona następnie zostać wykryta – zazwyczaj dzieje się to od razu po narodzinach lub na początkowym etapie życia.

Przepuklina może się też rozwinąć w sposób nabyty – najpowszechniej występującą przepukliną nabytą jest taka, która powstała w wyniku jakiegoś mechanicznego urazu ciała, który jest na tyle poważny (np. uraz w wyniku wypadku drogowego lub upadku z większej wysokości), że ciągłość mięśni w jakimś punkcie ciała zostaje przerwana.

Reklama

“Winowajcą” przepukliny nabytej może też być wysokie ciśnienie w określonej jamie w organizmie psa, np w jamie brzusznej. Jeszcze inne możliwe przyczyny to otyłość, powikłania po zabiegu operacyjnym, przebieg ciąży czy otyłość psa.

Przepuklina u psa – pępkowa

Przepuklina u psa często może się pojawić już na bardzo wczesnym etapie życia i jest rodzajem przepukliny wrodzonej. Jest to wada, która widoczna jest gołym okiem i która wygląda po prostu jak nieco większe zgrubienie w okolicy właśnie pępka, a więc tam, gdzie kiedyś znajdowała się pępowina. Jeśli po urodzeniu otwór powstający w tym miejscu nie zarasta lub nie formuje się we właściwy sposób, to zamiast blizny pępkowej, która pojawia się po prawidłowym zamknięciu otworu, w tym miejscu może się utworzyć przepuklina.

Przepuklina pępkowa nie jest na szczęście niebezpieczna dla psa – jest to raczej kwestia kosmetyczna, która nie przeszkadza szczeniakowi w poznawaniu otaczającego go świata i nie wiąże się z odczuwaniem dyskomfortu czy bólu. Taka przepuklina u psa może sama z siebie zniknąć w czasie pierwszego roku życia lub zostać usunięta przy okazji zabiegu sterylizacji.

Przepuklina u psa – brzuszna

Przepuklina brzuszna u psa jest dużo bardziej problematyczna niż pępkowa. Jest ona łatwo zauważalna, ponieważ objawia się asymetrią między ścianami brzucha – na jednej z nich pojawia się uwypuklenie. Przyczyną może być uraz mechaniczny, powstały np. w wyniku wypadku drogowego lub pogryzienia.

Lekarz weterynarii, aby postawić diagnozę, sprawdzi czy do worka przepuklinowego nie dostały się takie narządy jak pęcherz moczowy, pętle jelit czy część śledziony. Wykonane zostanie najprawdopodobniej badanie rentgenowskie i ultrasonograficzne, a następnie konieczne okazać się mogą różne zabiegi chirurgiczne, które mają na celu zamknięcie ubytku i zadbanie o prawidłowe ułożenie oraz ukrwienie narządów.

Przepuklina u psa – kroczowa i mosznowa

Jeśli opiekuna zaobserwuje u swojego pupila problemy z oddawaniem moczu czy kału, powinien przyjrzeć się jego kroczu – w tej właśnie okolicy, zarówno po jednej, jak i obydwu stronach, może się rozwinąć przepuklina kroczowa. To właśnie jej stopniowe powiększanie się może powodować u psa problemy z wypróżnianiem się.

Z kolei jeśli powiększony wydawał się będzie worek mosznowy, a pies zachowywał się będzie nieswojo i sprawiał wrażenie, że odczuwa ból, u źródła problemu może leżeć przepuklina mosznowa. Jest to nieprzyjemny rodzaj przepukliny, w którym do moszny przedostaje się z jamy brzusznej fragment jelita psa.

Obydwie wymienione formy przepukliny powinny zostać usunięte chirurgicznie przez lekarza weterynarii, chociaż w przypadku tej drugiej trzeba się też liczyć z koniecznością kastracji zwierzęcia przy okazji operacji. Przepuklina mosznowa zdarza się jednak rzadziej niż przepuklina kroczowa.

Przepuklina u psa – udowa i pachwinowa

Kolejną stosunkowo rzadko występującą przepukliną u psa jest przepuklina udowa. Powstaje ona w wyniku np. urazu takiego jak upadek z większej wysokości czy uderzenie w coś. W wyniku tego przez kanał udowy mogą się przedostawać tłuszcz lub narządy jamy brzusznej, co z kolei powoduje że tworzy się w tym miejscu zgrubienie, które wywołuje u psa ból.

Natomiast przepuklina pachwinowa nie musi być związana z urazem, chociaż jednocześnie nie jest pewne, jaka może być jej przyczyna – u myszy podejrzewa się o to hormony płciowe, natomiast u psów nie dało się tego potwierdzić, a przepuklina może wystąpić zarówno u kastrowanych jak i niekastrowanych samców, jak również często u niesterylizowanych suk w młodym lub średnim wieku. Do worka przepuklinowego mogą dostać się pęcherz moczowy lub macica, a leczenie opierało się będzie na zabiegach chirurgicznych.

Zapisz się na newsletter!

Autor: Anna Iżyńska

Reklama

Podobne artykuły

Reklama

Czytaj dalej

Dodaj komentarz

Reklama